غنچه شو بوی گل طرز کلامم نازک است

سر به ره می افکنم تا پا به خواب پا رسد

همنشینان زین چمن رفتند من هم بعد از این

بشکنم رنگی که فریادم به آن گلها رسد

بی تامل نیست ممکن کس به این انشا رسد

خودسری بیدل چه مقدار آبیار وهمهاست

سرو زین اندام می خواهد به آن بالا رسد