آه از انجام غروری که به آغاز رسد

سر به جیب از نفس شمع عرق می ریزد

یعنی آب است نوایی که به این ساز رسد

حشر آتش همه جا آینه سوختن است

هستی ام نیستی انگاشتنی می خواهد

ورنه آن رنگ ندارم که به پرواز رسد

خاکساری اثر چون و چرا نپسندد