آه حزینی از دلی گر شود آشنای لب

شمع به داغ می کشد فخر به عار می رسد

پای شکسته تاکجا حق طلب کند ادا

دست فسوس هم به ما آبله دار می رسد

مژده به دوستان برید بیدل زار می رسد