ما ثمر فهمیده ایم و بار بستن می رسد

زبن نفسهایی که از غیبت مدارا می کنند

غره ی فرصت مشو سامان رفتن می رسد

انتظار حاصل این باغ پر بی دانشی ست

این من و ما شوخی ساز ندامتهای ماست

خامشی بر پرده چون گردد به شیون می رسد

نور خورشید ازل در عالم موهوم ما