با فقیران ناز خشکی ننگ تحصیل غناست

ذره می گردد نمایان تا به روزن می رسد

رفته رفته بدر می گردد هلال ناتوان

سعی چاک جیب ما آخر به دامن می رسد

چرب و نرمی کن اگر نانت به روغن می رسد

درکمین خلق غافل گر همین صوت و صداست

آخر این کهسار سنگش بر فلاخن می رسد