بهر یک دل بوی پیراهن به کنعان می رسد

سطر چاکی از خط طومار مجنون خواندنیست

قاصد ما نامه در دست از گریبان می رسد

بی محبت در وطن هم ناشناسایی ست عام

بس که بر تنگی بساط عشق امکان چیده اند

صد گریبان می درد تا گل به دامان می رسد

فرصت تمهید آسایش در این محفل کجاست