رنج مبرکه این ثمر جز به عدم نمی رسد

دوری دامن تو کرد بس که ز طاقتم جدا

تا به ندامتی رسم دست به هم نمی رسد

هستی و سعی پختگی خامی فطرت است و بس

هیچ مپرس بیدل از خجلت نارسایی ام

لافم اگر جنون کند تا برسم نمی رسد