پی قطع الفت این و آن ، مددی به روی تنک رسان

همه سوست باد بروت و بس ، که به پشم کنده نمی رسد

ز ریاض انس چه بو برد، سگ و خوک عالم هرزه تک

که به غیر حسرت مزبله به دماغ گنده نمی رسد

که به تیغ تا نزنی فسان ، به دم برنده نمی رسد

زهوس قماشی سیم و زر، به جنون قبای حیا مدر

که تکلفات لباسها، به حضور ژنده نمی رسد