زهوس قماشی سیم و زر، به جنون قبای حیا مدر

که به غیر حسرت مزبله به دماغ گنده نمی رسد

پی قطع الفت این و آن ، مددی به روی تنک رسان

که به تیغ تا نزنی فسان ، به دم برنده نمی رسد

که تکلفات لباسها، به حضور ژنده نمی رسد

همه راست ناز شکفتنی، همه جاست عیش دمیدنی

من ازاین چمن به چه گل رسم ، که لبم به خنده نمی رسد