خیال هرچه بندی شوق پیدا می کند رنگش

توان در مفلسی هم چیره کلکی بست و مرنا شد

سراپا قطره خون نقش بند و در دلی جاکن

غم اینجا ساغری دارد که باید داغ صهبا شد

ز بس جاکرد لیلی در دل مجنون سویدا شد

گشاد غنچه در اوراق گل خواباند گلشن را

جهان در موج ناخن غوطه زد تا عقده ام واشد