گشاد غنچه در اوراق گل خواباند گلشن را

غم اینجا ساغری دارد که باید داغ صهبا شد

خیال هرچه بندی شوق پیدا می کند رنگش

ز بس جاکرد لیلی در دل مجنون سویدا شد

جهان در موج ناخن غوطه زد تا عقده ام واشد

به خاموشی نمک دادم سراغ بی نشانی را

نفس در سینه دزدیدن صفیر بال عنقا شد