به خاموشی نمک دادم سراغ بی نشانی را

ز بس جاکرد لیلی در دل مجنون سویدا شد

گشاد غنچه در اوراق گل خواباند گلشن را

جهان در موج ناخن غوطه زد تا عقده ام واشد

نفس در سینه دزدیدن صفیر بال عنقا شد

تامل پیشه کردم معنی من لفظ شد بیدل

ز صهبایم روانی رفت تا آنجاکه مینا شد