نفس در سینه دزدیدن صفیر بال عنقا شد

گشاد غنچه در اوراق گل خواباند گلشن را

جهان در موج ناخن غوطه زد تا عقده ام واشد

به خاموشی نمک دادم سراغ بی نشانی را

تامل پیشه کردم معنی من لفظ شد بیدل

ز صهبایم روانی رفت تا آنجاکه مینا شد