درین ویرانه چون شمعم همان واماندگی پا شد

درین میخانه خواهی سبحه گردال خواه ساغرکش

همین هوشی که ساز تست خواهد بیخودیها شد

به نومیدی نشستم آنقدر کز خویشتن رفتم

نشد فرصت دلیل آشیان پروانه ما را

شراری در فضای وهم بال افشاند و عنقا شد

تامل رتبه افکار پیدا می کند بیدل