مگر ازکمین حیرت مژه قدکشیده باشد

پی اشک من ندانم به کجا رسیده باشد

ز پی ات دویدنی داشت به رهی چکیده باشد

ز نگاه سرکشیدن به رخت چه احتمال است

تب وتاب موج باید ز غرور بحر دیدن

چه رسد به حالم آنکس که ترا ندیده باشد

به نسیمی از اجابت چمن حضور داریم