چه رسد به حالم آنکس که ترا ندیده باشد

ز نگاه سرکشیدن به رخت چه احتمال است

مگر ازکمین حیرت مژه قدکشیده باشد

تب وتاب موج باید ز غرور بحر دیدن

به نسیمی از اجابت چمن حضور داریم

دل چاک بال می زد سحری دمیده باشد

به چمن زخون بسمل همه جا بهارناز است