کم نیست کمال فقر ز دام هوس رستن

عریانی اگر باشد در زبر قبا باشد

نبر وبم جرات نیست درساز حباب اینجا

غرق عرق شرمیم ما را چه صدا باشد

بگذار که این پرواز در بال هما باشد

اندیشه خودبینی از وضع ادب دور است

آیینه نمی باشد آنجا که حیا باشد