بگذار که این پرواز در بال هما باشد

نبر وبم جرات نیست درساز حباب اینجا

غرق عرق شرمیم ما را چه صدا باشد

کم نیست کمال فقر ز دام هوس رستن

اندیشه خودبینی از وضع ادب دور است

آیینه نمی باشد آنجا که حیا باشد

با طبع رعونت کیش زنهار نخواهی ساخت