اگر زیر بغل چون تار چنگم صد عصا باشد

مژه هرجا بهم یابی نگاهی خفته است آنجا

نه شامت بی سحر جوشد نه زنگت بی صفا باشد

چه امکانست خم بردارد از بنیاد عجز من

ز بس چون گل تنک کردند برک عشرت ما را

اگر رنگی پر افشاند شکست کار ما باشد

به غیر از ناله سامانی ندارد خانه وحشت