ز بس چون گل تنک کردند برک عشرت ما را

نه شامت بی سحر جوشد نه زنگت بی صفا باشد

چه امکانست خم بردارد از بنیاد عجز من

اگر زیر بغل چون تار چنگم صد عصا باشد

اگر رنگی پر افشاند شکست کار ما باشد

به غیر از ناله سامانی ندارد خانه وحشت

کمان حلقه زنجیر ما تیرش صدا باشد