شکست رنگ امیدی ست سر تا پای ما بیدل

شکخ ما همان مضمورن که نتوان بست بس باشد

مکن ساز اقامت تا غبار خویش بشکافی

نفس پر می فشاند شاید آواز جرس باشد

ز سیر ما مشو غافل اگر عبرت هوس باشد