واکردن مژگان کم از آغوش نباشد

جایی که به گردش زند انداز نگاهت

چندان که نظرکار کند هوش نباشد

آنجا که ادب قابل دیدارپرستی ست

در دیر محبت که ادب آینه دارست

خاموش به آن شعله که خاموش نباشد

گویند به صحرای قیامت سحری هست