این خمکده را غیر عرق جوش نباشد

گویند به صحرای قیامت سحری هست

یارب که جز آن صبح بناگوش نباشد

خلقی ست خجالت کش مخموری و مستی

سر تا قدم وضع حباب است خمیدن

حمال نفس جز به چنین دوش نباشد

بیدل چه خیال است کمال تو نهفتن