یارب که جز آن صبح بناگوش نباشد

در دیر محبت که ادب آینه دارست

خاموش به آن شعله که خاموش نباشد

گویند به صحرای قیامت سحری هست

خلقی ست خجالت کش مخموری و مستی

این خمکده را غیر عرق جوش نباشد

سر تا قدم وضع حباب است خمیدن