در آن مقام که صیاد و صید و دام نباشد

دل است باعت هستی ، کجاست نشئه چه مستی

دماغ باده که دارد دمی که جام نباشد

هوس تپد به چه راحت ، نفس دمد ز چه وحشت

کسی ندید ز هستی به غیر دردسر اینجا

شراب این خم وهم ازکجاکه خام نباشد

چه ممکن است که آغوش حرصها بهم آید