دل است باعت هستی ، کجاست نشئه چه مستی

خوشم به نشئه که جمعیت دوام نباشد

حجاب جوهر دل نیست جزکدورت هستی

چراغ آینه روشن به وقت شام نباشد

دماغ باده که دارد دمی که جام نباشد

هوس تپد به چه راحت ، نفس دمد ز چه وحشت

در آن مقام که صیاد و صید و دام نباشد