خوشم به نشئه که جمعیت دوام نباشد

حیا ز ننگ خموشی کدام نغمه کند سر

به صد فسانه زنم گر سخن تمام نباشد

دو دم به وضع تجدد خیال می گذرانم

حجاب جوهر دل نیست جزکدورت هستی

چراغ آینه روشن به وقت شام نباشد

دل است باعت هستی ، کجاست نشئه چه مستی