حجاب جوهر دل نیست جزکدورت هستی

به صد فسانه زنم گر سخن تمام نباشد

دو دم به وضع تجدد خیال می گذرانم

خوشم به نشئه که جمعیت دوام نباشد

چراغ آینه روشن به وقت شام نباشد

دل است باعت هستی ، کجاست نشئه چه مستی

دماغ باده که دارد دمی که جام نباشد