به پیش شعله کی از چهره خاشاک چین باشد

مگو در جوش خط افزونی حسن است خوبان را

زبان کفر هرجا شد دراز از نقص دین باشد

محبت محوکرد از دل غبار وهم اسبابم

نمایانم به رنگ سایه از جیب سیه روزی

چه باشد رنگ من یارب اگر آیینه ین باشد

به صد مژگان فشاندن گرد اشکی رفته ام از دل