نمایانم به رنگ سایه از جیب سیه روزی

زبان کفر هرجا شد دراز از نقص دین باشد

محبت محوکرد از دل غبار وهم اسبابم

به پیش شعله کی از چهره خاشاک چین باشد

چه باشد رنگ من یارب اگر آیینه ین باشد

به صد مژگان فشاندن گرد اشکی رفته ام از دل

من و نقدی که بیرون رانده صد آستین باشد