به پروین می رساند ریشه هر کس خوشه چین باشد

به لوح حیرتم ثبت است رمز پرده امکان

مثال خوب و زشت آبینه را نقش نگین باشد

در آن مزرع که حسنت خرمن آرای عرق گردد

نسیم از خاک کویت گر غباری بر سرم ریزد

به کام آرزویم حاصل روی زمین باشد

ندارد دامن دشت جنون از گرد پروایی