به کام آرزویم حاصل روی زمین باشد

در آن مزرع که حسنت خرمن آرای عرق گردد

به پروین می رساند ریشه هر کس خوشه چین باشد

نسیم از خاک کویت گر غباری بر سرم ریزد

ندارد دامن دشت جنون از گرد پروایی

دل عاشق چرا از طعنه مردم حزین باشد

دو روزی از هوس تاریکی دنیا گواراکن