لب دامن نگردید آشنای حرف اشک من

ز خواب می کشان مینا چرا اندوهگین باشد

نگاهی گر رسد تا نوک مژگان مفت شوخی ها

در این محنت سرا معراج پروازت همین باشد

چو شمعم سلک گوهر وقف گوش آستین باشد

گرفتاری به حدی دلنشین است اهل دولت را

که تا انگشتشان در حلقه انگشترین باشد