گرفتاری به حدی دلنشین است اهل دولت را

در این محنت سرا معراج پروازت همین باشد

لب دامن نگردید آشنای حرف اشک من

چو شمعم سلک گوهر وقف گوش آستین باشد

که تا انگشتشان در حلقه انگشترین باشد

سراغ عافیت احرام مرگم می کند تلقین

مگر آن گوهر نایاب در زیر زمین باشد