سراغ عافیت احرام مرگم می کند تلقین

چو شمعم سلک گوهر وقف گوش آستین باشد

گرفتاری به حدی دلنشین است اهل دولت را

که تا انگشتشان در حلقه انگشترین باشد

مگر آن گوهر نایاب در زیر زمین باشد

به قدر زخم دل گل می کند شور جنون من

پر پرواز شهرت نام را نقش نگین باشد