معموری آن شوق که وبران تو باشد

جمعیت از آن دل که پریشان تو باشد

عمری ست دل خون شده بیتاب گدازی ست

یارب شود آیینه و حیران تو باشد

صد چرخ توان ریخت ز پرواز غبارم