از شرم نثار تو به این هستی موهوم

یاد که در اندیشه ما تاخته باشد

دلدار گذشت و خبر از دل نگرفتیم

این آینه ای نیست که نگداخته باشد

رنگی که ندارم چقدر باخته باشد

بیدل به هوس دامنت ازکف نتوان داد

ای کاش کسی قدر تو نشناخته باشد