بیدل به هوس دامنت ازکف نتوان داد

این آینه ای نیست که نگداخته باشد

از شرم نثار تو به این هستی موهوم

رنگی که ندارم چقدر باخته باشد

ای کاش کسی قدر تو نشناخته باشد