ز الفت چشم نگشایی به رنگ و بوی این گلشن

به جز حیرت کسی در خانه آیینه کی باشد

ز باغ عافیت رنگ امیدی نیست عاشق را

محبت غیر خون گشتن نمی دانم چه شی باشد

که می ترسم نگاه عبرت آلودی ز پی باشد

گذشتن برنتابد از سر این خاکدان همت

که ننگ پاست طی کردن بساطی را که طی باشد