آن پیرهن وهم قبا شد چه بجا شد

دلدار مقیم دل ما شد چه بجا شد

جایش به همین آینه واشد چه بجا شد

اسرار دهانش به جنون زد ز تبسم

گرد نفسی چند که در سینه شکستیم

تعمیر دل یاس بنا شد چه بجا شد

آن ناله که صد صور قیامت به نفس داشت