آتش سنگ طینتیم شعله شمع فطرتیم

پیش برد ز کاروان هر قدمی که پس کشد

سنگ ترازوی وقار میل شکست کس نکرد

ننگ عدالت است اگرکوه کم عدس کشد

حیف که ناز سرکشی گردن ما به خس کشد

عهد وفاق بسته ایم با اثر شکست دل

محمل یاس ما بس است ناله این جرس کشد