حیف که ناز سرکشی گردن ما به خس کشد

سنگ ترازوی وقار میل شکست کس نکرد

ننگ عدالت است اگرکوه کم عدس کشد

آتش سنگ طینتیم شعله شمع فطرتیم

عهد وفاق بسته ایم با اثر شکست دل

محمل یاس ما بس است ناله این جرس کشد

تا کی از استخوان پوچ زحمت بی حلاوتی