تا کی از استخوان پوچ زحمت بی حلاوتی

حیف که ناز سرکشی گردن ما به خس کشد

عهد وفاق بسته ایم با اثر شکست دل

محمل یاس ما بس است ناله این جرس کشد

کاش مصور هوس جای هما مگس کشد

رستن ازین طلسم و هم پر زدن خیال کیست

جیب فلک درد سحر تا نفس از قفس کشد