صلح و جنگ عرصه غفلت تماشاکردنی ست

سایه باری دارد اما هرکس آسان می کشد

هیچکس در مزرع امکان قناعت پیشه نیست

گر همه گندم بود خمیازه نان می کشد

تیر در کیش است و خلق از سینه پیکان می کشد

دوری انس است استعداد لذتهای خلق

طفل می برد ز شیر آن دم که دندان می کشد