طفل می برد ز شیر آن دم که دندان می کشد

صلح و جنگ عرصه غفلت تماشاکردنی ست

تیر در کیش است و خلق از سینه پیکان می کشد

دوری انس است استعداد لذتهای خلق

التفات رنگ امکان یکقلم آلودگی ست

مفت نقاشی کزین تصویر دامان می کشد

وحشت آهنگی ز فکر خویش بیرون آ، که شمع