بیدل از درد وطن خون گشت ذوق عبرتم

هر قدر آیینه شد دل زیر مشق زنگ شد

هیچکس حسرتکش بی مهری خوبان مباد

آرزو بشکست ما را تا دل او سنگ شد

بس که یاد آشیان کردم قفس هم تنگ شد