هیچکس حسرتکش بی مهری خوبان مباد

دود هم از شعله حسن تو آتش رنگ شد

کسب آگاهی کدورت خانه تعمیر است و بس

هر قدر آیینه شد دل زیر مشق زنگ شد

آرزو بشکست ما را تا دل او سنگ شد

بیدل از درد وطن خون گشت ذوق عبرتم

بس که یاد آشیان کردم قفس هم تنگ شد