بکش انفعال سیه دلی اگر اخگر تو زگال شد

به دل گداخته کن طرب که در این سراب جنون تعب

چو عقیق بر لب تشنگان ، جگر آب گشت و زلال شد

ستم است جوهر غیرتت به فسردگی فشرد قدم

سحر غناکده حیا به نفس نمی برد التجا

چه غرض به طبع توبال زد که تبسم تو سوال شد

نفسی زدی و جهان گرفت اثر ترانه ما و من