برق رفتن هوش است یا خیال دیداری

ای جنون به صحرا زن نوبهار عریان شد

جبریان تقدیریم قول و فعل ما عجز است

وهم می کند مختار آنقدر که نتوان شد

چون سپند از دورم آتشی نمایان شد

چین نازپرورده ست گرد وحشتم بیدل

دامنی گر افشاندم طره ای پریشان شد