سواد دشت امکان شوخی چشم غزالان شد

رم وحشی نگاه من غبارانگیز جولان شد

به ذوق جلوه او از عدم تا سر برآوردم

چو توفان بهار از هرکف خاکم گریبان شد

خموشی را زبانها می دهد اعجاز حسن او